ათი წელი ვცხოვრობდი გიორგის გარეშე, ჩემი ქმრის გარეშე, დარწმუნებული ვიყავი, რომ აღარასდროს ვნახავდი მას. ერთ წვიმიან ღამეს, როცა მეგონა, რომ ცხოვრება ახალ გზაზე დადგა, ის მოულოდნელად გამოჩნდა კართან. ეს არის ჩემი ამბავი ღალატის, პატიების და იმ გამბედაობის შესახებ, რომელიც საჭიროა, როცა წარსული ბრუნდება და ყველაფერს თავდაყირა აყენებს.
მე მქვია მარიამი და თხუთმეტი წელი მეგონა, რომ იდეალური ოჯახი მქონდა ბუენოს აირესში. ერთ ღამეს აღმოვაჩინე, რომ ჩემი ქმარი ჩემს საუკეთესო მეგობართან მღალატობდა და ყველაფერი თავზე დამენგრა. ეს არის ჩემი ისტორია, თუ როგორ ვებრძოლე ღალატს, ტკივილს და საკუთარი თავის ძიებას ნანგრევებში.
წლებია, ვცდილობდი ყველასთვის ბედნიერი ქალის სახე შემენარჩუნებინა, მაგრამ შინაგანად მარტოობასა და ტკივილში ვიხრჩობოდი. ჩემი ნამდვილი გრძნობები მხოლოდ მაშინ გამოვამჟღავნე, როცა ემიგრაციაში, იტალიაში, ოჯახის წევრების წინაშე დავიშალე. სწორედ ამ მომენტში გავაცნობიერე, რომ დახმარების თხოვნა სისუსტე კი არა, ნამდვილი ძალაა.
მე მქვია თამარი. ვცხოვრობ პატარა ბინაში ათენში, ჩემს მეუღლესთან, ლევანთან და ჩვენს ოთხი წლის შვილთან, ნიკასთან ერთად. ყოველდღე ვგრძნობ, როგორ ვკარგავ საკუთარ თავს ამ ოთხ კედელში და ვოცნებობ ნამდვილ სახლზე, სადაც სიყვარული და გაგება იქნება.
ყველაფერი შეიცვალა იმ დღეს, როცა დედაჩემი ინსულტის შემდეგ ჩემთან და ჩემს ქალიშვილ კამილასთან დასახლდა. ყოველდღიურ დაძაბულობასა და ძველ ტკივილებს შორის, საკუთარ თავთან და ოჯახთან შერიგება მომიწია. ეს არის ამბავი სიყვარულზე, რომელიც ერთდროულად გვტკენს და გვკურნავს.
მთელი ცხოვრება ვცდილობდი, იდეალური შვილი ვყოფილიყავი და დედაჩემის ყველა მოლოდინი გამემართლებინა. მაგრამ როცა პეტრო გავაცანი და ვუთხარი, რომ ბავშვს ველოდებოდით, ყველაფერი თავდაყირა დადგა. ახლა არჩევანის წინაშე ვდგავარ: ვიცხოვრო საკუთარი თავისთვის თუ გავაგრძელო სხვისი ოცნებების დევნა.
ყველაფერი დაიწყო იმ ღამით, როცა საკუთარ თავს ვკითხე: ღირს კი ბედნიერება სხვისი ტკივილის ფასად? ჩემი ცოლი, ნინო, და ახალი გრძნობა, რომელიც ლიზასთან გამიჩნდა, ერთმანეთს ეჯახებოდა ჩემს გულში. საბოლოოდ, არჩევანი, რომელიც გავაკეთე, სრულიად შეცვალა ჩემი ცხოვრება და დამიტოვა კითხვები, რომლებზეც პასუხი დღემდე არ მაქვს.
ერთ ღამეს, უცხო ქვეყანაში, ქუჩაში მოსიარულე ემიგრანტმა მე, ავსტინმა, უცნაური ხმა გავიგონე და ეს შემთხვევა ჩემი ცხოვრების ყველაზე დრამატული თავგადასავლის დასაწყისი აღმოჩნდა. ოჯახისგან შორს, მარტოობაში, მოულოდნელმა აღმოჩენამ ჩემი შინაგანი სამყარო თავდაყირა დააყენა. ეს არის ამბავი იმაზე, როგორ შეიძლება ერთი შემთხვევითი წამი ყველაფერს შეცვლიდეს.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც უმოქმედობამ თითქმის დამღუპა. ემიგრაციაში ყოფნისას, ოჯახისგან შორს, ყველაზე ბნელ მომენტში მხოლოდ მოქმედებამ გადამარჩინა. ახლა ვხვდები, რომ იმედის მოლოდინი ხშირად მხოლოდ დროის დაკარგვაა.
თორმეტი წლის ვიყავი, როცა მშობლები ერთმანეთს დაშორდნენ და ჩემი ცხოვრება ორ ნაწილად გაიყო. ოცი წლის შემდეგ მამას ვაპატიე, მაგრამ ამან დედაჩემთან ურთულესი კონფლიქტი გამოიწვია. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლის, დანაკარგისა და პატიების ფასზეა.
თვრამეტი წელი ემიგრაციაში გავატარე და როცა სახლში დავბრუნდი, მეგონა, რომ ოჯახური სითბო და სიახლოვე დამხვდებოდა. მაგრამ სიძის სიხარბემ და მატერიალურმა მოთხოვნებმა ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. ეს ამბავი ჩემი გულისტკივილისა და იმედგაცრუების შესახებაა – როგორ შეიძლება ერთმა ადამიანმა მთელი ოჯახის ბედი შეცვალოს.
ეს არის ჩემი ისტორია, რომელიც სავსეა დანაკარგით, იმედგაცრუებითა და მეორე შანსის მტკივნეული კითხვებით. ოცნებებით სავსე ბავშვობიდან დაწყებული, რთული არჩევანით გაგრძელებული და მოულოდნელი შეხვედრით დასრულებული, ეს ამბავი გიყვებათ, როგორ შეიძლება ერთი გადაწყვეტილება მთელი ცხოვრება შეცვალოს. ახლა კი, წლების შემდეგ, ვცდილობ გავიგო — ღირს თუ არა წარსულში დაბრუნება.