ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ერთი ჩვეულებრივი საღამო ჩემსა და ჯოზეფს შორის ურთიერთობის გარდამტეხ წერტილად იქცა. მისი დაუნდობელი სტანდარტები და ჩემი მუდმივი მცდელობა, მისთვის ყველაფერი საუკეთესო გამეკეთებინა, საბოლოოდ მოულოდნელ შედეგამდე მივიდა. ახლა ვცდილობ გავიგო, ღირს თუ არა საკუთარი თავი სხვების მოლოდინებს შევწირო.
მე ვარ ნინო, ქალი, რომელსაც დედის ვალები მემკვიდრეობად შეხვდა. მთელი ცხოვრება დედაჩემი სხვისი ხარჯით ცხოვრობდა, მე კი მისი შეცდომების გამოსწორება დამევალა. ეს არის ჩემი ამბავი, ტკივილით, სირცხვილითა და იმედით სავსე.
თვრამეტი წელი ვემსახურებოდი უხასიათო მოხუცს ჩემს პატარა კაფეში. მისი მოულოდნელი გაუჩინარება ყველაფერს შეცვლიდა — სიმართლე, რომელიც მის ყოველდღიურ ვიზიტებს მიღმა იმალებოდა, ჩემთვისაც და სოფლისთვისაც შოკისმომგვრელი აღმოჩნდა. ეს ამბავი ჩემი ცხოვრების ყველაზე რთული გაკვეთილი გახდა.
ეს არის ჩემი ისტორია, ნინო ბერიძის, რომელიც ერთ ღამეს, როცა ყველაფერი დამთავრებულად მომეჩვენა, მაინც გავაგრძელე სუნთქვა. ოჯახური ღალატი, ფინანსური კრიზისი და შვილების პასუხისმგებლობა – ყველაფერი ერთდროულად დამაწვა გულზე. ეს ამბავი იმაზეა, როგორ შეიძლება ყველაზე ბნელ ღამესაც კი იპოვო ძალა და იმედი.
მე მარი ვარ, 70 წლის ბებია, რომელიც შვილიშვილის ნახვის უფლებისთვის ვიბრძვი. ჩემი სიძე ლუკა მკაცრ ზღვარს მიყენებს, რაც ჩემს გულს ტკივილს აყენებს და ოჯახში დაძაბულობას ქმნის. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება სიყვარულმა და ზრუნვამ ოჯახში ყველაზე მტკივნეული კონფლიქტები წარმოშვას.
მე ვარ ნინო, დედა, რომელსაც შიშმა და სიყვარულმა ერთდროულად დამაკარგვინა საკუთარი თავი. ჩემი შვილის დიაგნოზი გულში ჩავმალე, რადგან მეშინოდა, რომ სიმართლე ოჯახს დამინგრევდა. ახლა კი ვხვდები, რომ დუმილმა ყველაზე ძვირფასი წამართვა – ჩემი შვილის ნდობა და ბავშვობის ბედნიერება.
ეს ჩემი ისტორიაა, სადაც დედაჩემის არჩევანმა ჩემი ცხოვრება სამუდამოდ შეცვალა. ყველაფერი მაშინ დაიწყო, როცა დედამ დეიდაჩემის გამო ჩემი ოცნებები და მსხვერპლი უგულებელყო. დღემდე ვცდილობ გავიგო, რატომ ამჯობინა მან თავისი და საკუთარ შვილს.
ყველაფერი დაიწყო ერთი ფოტოთი, რომელმაც ჩემი ოჯახი და ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა. მე ვარ ნინო, დედა ორი შვილისა, და ეს ამბავი იმაზე მეტია, ვიდრე უბრალოდ ფოტოზე გენდერული ამოცნობა. ეს არის ამბავი იდენტობის, სტერეოტიპების და იმ ტკივილის, რაც შეიძლება ერთმა ფოტომაც კი გამოიწვიოს.
ამერიკაში, პატარა ქალაქში, სადაც ყველა ერთმანეთს იცნობდა, მე, ახალგაზრდა მღვდელი, პატივისცემის და რწმენის გამოცდას შევეჯახე. ერთი უბრალო ჟესტი ყველაფერს თავდაყირა აყენებს და ოჯახური თუ საზოგადოებრივი კონფლიქტები ჩემს სულში ღრმა კვალს ტოვებს. ეს ამბავი არის იმის შესახებ, როგორ შეიძლება ერთი წამით დაკარგული პატივისცემა მთელ ცხოვრებას შეცვლიდეს.
წლების განმავლობაში მხოლოდ სხვებისთვის ვცხოვრობდი, საკუთარ თავს კი სულ უკან ვწევდი. როცა ბოლოს და ბოლოს გადავწყვიტე, ჩემი სურვილები წინ წამეყვანა და დასასვენებლად წავსულიყავი, ოჯახში ყველაფერი თავდაყირა დადგა. ახლა კი, ამ ამბის შემდეგ, საკუთარ სახლში უცხოდ ვგრძნობ თავს და ვეკითხები საკუთარ თავს: ღირს კი საკუთარი ბედნიერება ოჯახის ტრადიციებზე მაღლა დავაყენოთ?
დედის თბილისში ჩამოყვანა ჩემი ცხოვრების ყველაზე რთული გადაწყვეტილება აღმოჩნდა. მეგონა, დედასთან ერთად ცხოვრება ყველაფერს გაამარტივებდა, მაგრამ რეალობა სულ სხვანაირი აღმოჩნდა. ახლა კი, როცა სოფელში დავაბრუნე, საკუთარ თავს ვეკითხები: მართლა ცუდი შვილი ვარ თუ უბრალოდ სხვა გზა არ მქონდა?
ერთ ღამეს, უცხო ქვეყანაში, ქუჩაში მოსიარულე ემიგრანტმა მე, ავსტინმა, უცნაური ხმა გავიგონე და ეს შემთხვევა ჩემი ცხოვრების ყველაზე დრამატული თავგადასავლის დასაწყისი აღმოჩნდა. ოჯახისგან შორს, მარტოობაში, მოულოდნელმა აღმოჩენამ ჩემი შინაგანი სამყარო თავდაყირა დააყენა. ეს არის ამბავი იმაზე, როგორ შეიძლება ერთი შემთხვევითი წამი ყველაფერს შეცვლიდეს.