მამაჩემი წავიდა, როცა შვიდი წლის ვიყავი. წლების შემდეგ, მოულოდნელად დავინახე ქუჩაში და ყველაფერი თავიდან ამოტივტივდა. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლის, მიტოვების ტკივილისა და ოჯახური საიდუმლოებების შესახებაა.
სამოცდაორი წლის ასაკში სიყვარული ჩემთვის მოულოდნელი იყო. ჩემი შვილი ჩემს გრძნობებს არ იღებს და დამცინის. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლის, ოჯახის კონფლიქტების და ახალი ბედნიერების ძიების შესახებაა.
ყოველთვის მეგონა, რომ პენსიაზე გასვლის შემდეგ ჩემი ცხოვრება დაიწყებოდა, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ ოჯახი ისევ ჩემგან ითხოვს ყველაფერს. მიყვარს შვილიშვილები, მაგრამ აღარ მინდა მხოლოდ დამხმარე ვიყო. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლისა და საკუთარი თავის ძიების შესახებაა.
ეს არის ჩემი ისტორია, დედის, რომელმაც მთელი ცხოვრება შვილს მიუძღვნა და ერთ დღეს, ჩვეულებრივ სადილზე, ყველაფერი შეიცვალა. ჩემი შვილისა და რძლის განქორწინების ამბავმა ჩემი სამყარო თავდაყირა დააყენა. ახლა კი არჩევანის წინაშე ვდგავარ – როგორ უნდა იცხოვრო, როცა გთხოვენ, რომ ერთ-ერთ მხარეს დაუდგე?
ოც წელზე მეტი დედაჩემის ავადმყოფობის ჩრდილში ვიცხოვრე, საკუთარი თავი დავკარგე. ახლა, როცა ის აღარ არის, აღმოვაჩინე, რომ ყველაფერი, რისთვისაც ვიბრძოდი, სხვას დარჩა. ვცდილობ გავიგო, რა აზრი ჰქონდა ამ ყველაფერს და როგორ უნდა ვიცხოვრო ახლა, როცა აღარაფერი მაქვს.
სამი წლის წინ, როცა ჩემი შვილი დახმარებას მთხოვდა, არც კი დავფიქრებულვარ. მეგონა, დროებითია, მაგრამ დღემდე ვზივარ შვილიშვილებთან, ვამზადებ საჭმელს, ვასწავლი გაკვეთილებს და საკუთარ ცხოვრებას ვკარგავ. ახლა კი ვეკითხები საკუთარ თავს: სად მთავრდება დედობრივი სიყვარული და იწყება საკუთარი თავის დავიწყება?
ჩემი რძალი მთხოვა, რომ კვირა დღეს აღარ მივსულიყავი მათთან. ეს სიტყვები გულში ჩამრჩა და მთელი ჩემი ცხოვრება თავიდან გადამახვია. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და რა არის ნამდვილი ოჯახი.
ჩემი ქმარი წავიდა, რადგან ჩემი სიწყნარე ვერ აიტანა. ახლა კი მწერს, რომ ენატრება სწორედ ეს სიმშვიდე. ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც დუმილი და ოჯახური ხმაური ერთმანეთს ებრძვიან.
დედაჩემის გარდაცვალების შემდეგ მის უჯრაში წერილი ვიპოვე, რომელიც არასდროს გაუგზავნია. ამ წერილმა მთელი ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა და მაიძულა, თავიდან შემეხედა დედაჩემის სიჩუმისა და სევდისთვის. ახლა ვხვდები, რამდენი რამ დამალული იყო მის გულში და რამდენი პასუხი ვერ მივიღე მის სიცოცხლეში.
ყოველთვის მეგონა, რომ მე და ნინიკოს შორის საიდუმლო არ იქნებოდა. მის გვერდით ვიდექი, როცა ქმარს დაშორდა, მაგრამ ახლა, როცა ისევ შერიგდნენ, მე მისი მტერი გავხდი. ეს ამბავი ჩემი ყველაზე დიდი ტკივილია და დღემდე ვერ ვპოულობ პასუხს, რა დავაშავე.
ცივი დეკემბრის ღამეს, როცა ჩემი შვილი ცრემლებით მირეკავდა და დახმარებას მთხოვდა, ვერც კი წარმოვიდგენდი, რომ წლების შემდეგ სწორედ მე დამადანაშაულებდა მისგან შვილის წართმევაში. ეს ამბავი ჩემი ოჯახის ყველაზე მტკივნეული და რთული გზაა, სადაც სიყვარულმა, ტკივილმა და გაუგებრობამ ერთმანეთი გადაფარა. ახლა კი ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და როგორ უნდა ვიცხოვრო ამ ტვირთით.
ეს არის ჩემი ისტორია – ქალის, რომელიც წლების განმავლობაში ცდილობდა ოჯახი შეენარჩუნებინა, სანამ საბოლოოდ ძალა არ გამოეცალა. როცა დავნებდი და საკუთარ თავზე ზრუნვა დავიწყე, ჩემი ქმარი მოულოდნელად შეიცვალა. ახლა ვცდილობ გავიგო, ღირს თუ არა ბრძოლა იქ, სადაც მარტო ხარ.