2016 წელს ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დადგა, როცა თირკმლის გადანერგვა დამჭირდა და სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე აღმოვჩნდი. უცნობმა ადამიანმა, გაბრიელმა, სიცოცხლე მაჩუქა და ჩვენი ურთიერთობა მადლიერებას გაცდა, თუმცა ბედმა სხვა გზა აირჩია. ეს არის ჩემი ამბავი სიყვარულზე, დანაკარგსა და იმედზე, რომელიც ყველაზე ბნელ ღამესაც კი არ ქრება.
ყველაფერი იმ ზამთრის ღამით დაიწყო, როცა დედამ დამირეკა იტალიიდან და მითხრა, რომ ფულს ვეღარ გამოგვიგზავნიდა. მამაჩემი უცებ შეიცვალა, თითქოს სხვა ადამიანი გახდა, და ჩვენი ოჯახი ნელ-ნელა იშლებოდა. ეს ამბავი ჩემი თვალით დანახული ბრძოლაა სიყვარულისთვის, ღირსებისთვის და იმედისთვის, როცა ყველაზე ძვირფასი ადამიანი შორსაა.
ყველაფერი იმ ღამით დაიწყო, როცა ბავშვებთან ერთად სახლიდან გაქცევა მომიწია და ერთადერთი იმედი ჩემი ბავშვობის მეგობრის, ნინოს სახლი იყო. მაგრამ ნინოს ქმარი, ლაშა, არ გვიშვებდა შიგნით და ამან არა მხოლოდ მეგობრობა, არამედ მთელი ჩემი ცხოვრება კითხვის ნიშნის ქვეშ დააყენა. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება ოჯახი და იწყება საკუთარი თავის გადარჩენა.
ყველაფერი დაიწყო იმ დღეს, როცა ოლივია აღარ დამირეკა. ვცდილობდი გამეგო, რა მოხდა, მაგრამ ჩემი რძალი, მარიკა, სულ უფრო და უფრო მიშორებდა. სიმართლის გაგებამ კი მთელი ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა.
ეს არის ჩემი ისტორია, დედის, რომელმაც საკუთარი შვილი თითქოს ხელიდან გაუშვა. ჩემი გოგონა, ნინო, ქორწინების შემდეგ სრულიად შეიცვალა და თითქოს ვეღარ ვცნობ. ახლა ვცდილობ გავიგო, როგორ დავეხმარო მას და საკუთარ თავს ამ რთულ გზაზე.
პირველი დღიდან, როცა მამამ სახლიდან გამაგდო, მივხვდი, რომ ვეღარასდროს ვიქნებოდი იგივე ადამიანი. ჩემი ცხოვრება სიბრაზესა და წყენას შორის ტრიალებდა, სანამ უცხო ქვეყანაში საკუთარი თავის თავიდან აწყობას ვცდილობდი. დღეს ვეკითხები საკუთარ თავს: შეიძლება თუ არა აპატიო ოჯახს, რომელმაც დაგტოვა?
დედამთილი ყოველთვის ენერგიული ქალი იყო, მაგრამ მისი ახალი ბიზნესის წამოწყებამ მთელი ოჯახი თავდაყირა დააყენა. ჩემი ქმარი და მე იძულებულები გავხდით, ჩავრთულიყავით მის წამოწყებაში, რაც უამრავ კონფლიქტსა და ემოციურ დაძაბულობას გამოიწვია. ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ვცდილობ გავიგო, რა უფრო მნიშვნელოვანია – ოჯახური ჰარმონია თუ საკუთარი სიმართლე.
მე ვარ მარკოზი, და ბოლო თვეებია, რაც ჩემი ცოლის მამა, ბატონო იოსები, ჩვენს სახლში თითქმის ყოველდღე მოდის და თითქოს ჩვენი ოჯახის ნაწილი კი არა, ოჯახის უფროსია. ეს ამბავი იმაზეა, როგორ იქცა ჩვეულებრივი ოჯახური პრობლემა ჩუმ ომად, სადაც ყველა თავის სიმართლეს მალავს და ხმამაღლა ვერაფერს ამბობს. ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება პატივისცემა და იწყება საკუთარი სივრცის დაცვა.
სუპერმარკეტში შემთხვევით გადავეყარე ძველ მეგობარს, ქეთოს, რომელმაც ბოლო ექვსი თვე უბრალოდ ამომშალა ცხოვრებიდან. ეს შეხვედრა გახდა ჩემი ცხოვრების გარდამტეხი მომენტი, რომელმაც დამანახა, როგორ შეიძლება მეგობრობა გადაიქცეს ტკივილად და როგორ უნდა ისწავლო საკუთარი თავის დაფასება. ეს ამბავი არის იმედგაცრუებაზე, ოჯახურ კონფლიქტებზე და საკუთარ თავთან ბრძოლაზე.
მე ვარ ია. განქორწინების შემდეგ სრულიად მარტო დავრჩი, არც ბინა იყო ჩემი, არც მანქანა, არც ერთი თეთრი არ მქონდა. ეს არის ჩემი ისტორია ღალატის, ოჯახური კონფლიქტების და საკუთარი თავის თავიდან აღმოჩენის შესახებ.
წლების მოლოდინის, ტკივილისა და იმედგაცრუების შემდეგ, მე და ანდრია, ჩემი მეუღლე, საბოლოოდ შევძელით ჩვენი პატარა ბიჭის ოჯახისთვის გაცნობა. ეს იყო წამი, რომელმაც ჩვენი ცხოვრება სამუდამოდ შეცვალა. ეს არის ჩემი ემოციური ამბავი იმაზე, თუ როგორ დაიბადა ჩვენი ოჯახი ხელახლა ერთი ვიდეოზარის წყალობით.
ყველაფერი დაიწყო მაშინ, როცა ჩემი შვილიშვილი ნიკოლოზი ატირებული შემოვარდა სამზარეულოში და მითხრა, რომ მისი საყვარელი ორცხობილები აღარ დარჩა. ამ უბრალო შემთხვევამ მთელი ოჯახი დაძაბულობის ზღვარზე მიიყვანა. ახლა კი, როცა ყველაფერი დამთავრდა, ვხვდები, რამდენად მნიშვნელოვანია ერთმანეთის გაგება და პატიება.