საღამოს დაღლილი სახლში დაბრუნებისას მივხვდი, რომ ასე ცხოვრება აღარ შემეძლო. ჩემი ოჯახი, ჩემი ოცნებები და ჩემი თავი დავკარგე რუტინაში. ეს ამბავი იმაზეა, როგორ გადავწყვიტე, რომ აღარ დავკმაყოფილდები მხოლოდ გადარჩენით და ვიბრძოლებ ბედნიერებისთვის.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ვცდილობდი, შერეული ოჯახის კონფლიქტი გადამეწყვიტა, მაგრამ საბოლოოდ ყველაზე ძვირფასი დავკარგე. ჩემი შვილის, თიმოთის, გაგზავნა სოფელში თითქოს გამოსავალი იყო, მაგრამ ამან ჩვენი ოჯახი კიდევ უფრო დააშორა. ახლა ვცდილობ გავიგო, იყო თუ არა ეს სწორი არჩევანი და როგორ უნდა ვიცხოვროთ დანაკარგთან ერთად.
ჩემი ყოფილი დედამთილი, ვიოლეტა, მოულოდნელად დამიკავშირდა და სახლში დამპატიჟა. წლების წინ ჩვენი ურთიერთობა მტკივნეულად დასრულდა, მაგრამ ახლა თითქოს რაღაც შეიცვალა მასში. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლის, ოჯახური კონფლიქტებისა და პატიების ძიების შესახებაა.
მე ვარ ნინო, საბავშვო ბაღის მასწავლებელი თბილისში. პატარა ნიკას ჩუმმა ტკივილმა და ოჯახურმა ბრძოლამ სამუდამოდ შემიცვალა ბავშვებზე და მათ სამყაროზე წარმოდგენა. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ ვცდილობდი დახმარებას მაშინაც კი, როცა ყველაფერი ჩემს წინააღმდეგ იყო.
ჩემი ქმრის მშობლები შეძლებულები არიან, ჩვენ კი ყოველდღიურ ფინანსურ ბრძოლაში ვართ. მათ შვილიშვილს ძვირადღირებულ სათამაშოებს ყიდულობენ, მაგრამ სახლში წაღების უფლებას არ აძლევენ — ეს ყველაფერი ჩვენს ოჯახში დაძაბულობას და გაუგებრობას იწვევს. ეს ჩემი ემოციური ამბავია, სადაც სიყვარულსა და პატივისცემას მატერიალური შესაძლებლობები და ოჯახური კონფლიქტები ეჯახება.
ჩემი სახელი ნინოია. ერთ ჩვეულებრივ საღამოს ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დადგა, როცა გავიგე, რომ ჩემი ქმარი მღალატობდა. ეს არის ამბავი იმის შესახებ, როგორ ვიპოვე ძალა რწმენაში, ოჯახში და საკუთარ თავში, რათა თავიდან ავაშენე ჩემი ცხოვრება.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ერთი გადაწყვეტილება მთელ ოჯახს თავდაყირა აყენებს. ვცდილობ, სწორად მოვიქცე, მაგრამ ჩემი შვილის წყენა და შვილიშვილების გაუცხოება გულს მტკენს. იქნებ თქვენ მითხრათ, რა უნდა მექნა სხვანაირად?
ერთ ღამეს შემთხვევით გავიგონე, როგორ გეგმავდა ჩემი შვილი ჩემს მოხუცთა სახლში გადაყვანას და ბინის თავის სახელზე გადაფორმებას. მას შემდეგ ძილი დავკარგე, გულში კი უამრავი კითხვა და ტკივილი დამიგროვდა. ახლა თქვენ გიყვებით ჩემს ამბავს, იმედით, რომ თქვენი აზრი და რჩევა დამეხმარება.
ეს ჩემი ისტორიაა იმ დღიდან, როცა ჩემი მამამთილი სამზარეულოში შემოვიდა და წარმოუდგენელი კითხვა დასვა: მართლა ჩემი შვილი იყო თუ არა ჩემი პატარა გიორგი. ამ დღემ ყველაფერი შეცვალა — ოჯახი, სიყვარული, ნდობა. ახლა კი ვცდილობ, გავიგო, რამდენს გაუძლებს ოჯახი, როცა ჩრდილი მის გულში იჭრება.
ეს არის ჩემი ისტორია, თუ როგორ აღმოვჩნდი სრულიად მარტო უცხო ქვეყანაში, როგორ დამტოვა ოჯახმა და როგორ ვიპოვე ძალა რწმენაში, ლოცვაში და მეგობრების მხარდაჭერაში. ჩემი ცხოვრება დაინგრა ერთი ღამის განმავლობაში, მაგრამ ღმერთმა მაპოვნინა გზა. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება სიბნელეშიც კი იპოვო სინათლე.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ოჯახის წევრების მოლოდინები და საკუთრების საკითხი ერთმანეთს შეეჯახა. როცა დედამ ცრემლებით მთხოვა, ბინა ძმას და მის ცოლს დავუთმო, მივხვდი, რომ ზოგჯერ ყველაზე ახლობელი ადამიანები ყველაზე მეტად გვტკენენ. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება ერთი ბინა მთელი ოჯახის ბედნიერებასა და ურთიერთობებს გადაეწყვიტოს.
ეს იყო ჩემი ცხოვრების ყველაზე ბედნიერი დღე, მაგრამ ერთი დაუფიქრებელი სადღეგრძელო ყველაფერს შეცვლიდა. იმ ღამეს მომხდარი დღემდე მახსენდება და საკუთარ თავს ვეკითხები: შეიძლებოდა კი ამ ყველაფრის თავიდან აცილება? ოჯახმა შეიძლება ყველაზე დიდ სიყვარულსაც კი დაასვას წერტილი?